Piskavica zvana božja trava – kako utiče na holesterol i šećer u krvi

Piskavica, poznata i kao božja trava, grohotuša, grčko sjeno ili kozji rog, vjekovima se koristi i u kuhinji i u narodnoj medicini. Njeno sjeme ima karakterističan, pomalo gorak ukus i sadrži ugljene hidrate, dijetalna vlakna, proteine, masti, kao i minerale poput kalijuma, fosfora, magnezijuma i kalcijuma.

Osim sjemena, u ishrani se koriste i svježi listovi piskavice. Sjeme se dodaje supama, hlebu, sosovima i sirevima, a posebno je zastupljeno u kuhinjama Južne Azije i Bliskog istoka. Može se koristiti cijelo, samljeveno ili termički obrađeno, s tim da pečenje mjenja njegov ukus i aromu.

Zašto piskavica zanima naučnike zbog uticaja na holesterol i šećer

Piskavica sadrži vlakna, saponine i alkaloide poput trigonelina, zbog čega se proučava njen mogući uticaj na metabolizam glukoze i masti. Pojedina istraživanja ukazuju da bi mogla doprinijeti smanjenju nivoa šećera u krvi kod osoba sa dijabetesom tipa 2, ali dokazi nisu dovoljno kvalitetni da bi se smatrala dokazanim tretmanom.

Slična je situacija i sa holesterolom – postoje naznake povoljnog uticaja na lipidni profil, ali rezultati nisu dovoljni da piskavica postane zamena za terapiju koju propisuje lekar. Promjena ishrane, fizička aktivnost i propisana terapija ostaju osnovni pristup kod povišenog holesterola.

Tradicionalna upotreba i oprez kod doziranja

Od sjemena piskavice tradicionalno se priprema i čaj, koji se u narodnoj medicini koristio za probleme sa varenjem, menstrualne tegobe i respiratorne simptome. Ipak, Američki Nacionalni centar za komplementarno i integrativno zdravlje (NCCIH) navodi da su dokazi za mnoge od tih efekata ograničeni.

Količine piskavice uobičajene u ishrani smatraju se bezbednim za većinu odraslih, dok veće doze mogu izazvati stomačne tegobe, mučninu, dijareju ili prevelik pad šećera u krvi. Može izazvati i alergijske reakcije, a stupa i u interakcije sa pojedinim lijekovima.

Poseban oprez potreban je tokom trudnoće – NCCIH upozorava da piskavica u količinama većim od onih iz hrane nije bezbjedna za trudnice i da je povezana sa povećanim rizikom od urođenih mana. Zato je najsigurnije koristiti je u količinama uobičajenim za ishranu, dok suplemente i veće doze treba primjenjivati uz oprez i konsultaciju sa ljekarom.