Srpska pravoslavna crkva i vjernici danas proslavljaju praznik posvećen Stefanu Nemanji, u monaštvu nazvanom Simeon Mirotočivi. Na današnji dan, 1199. godine u manastiru Hilandar, usnuo je osnivač dinastije Nemanjić, koja je srpskim zemljama vladala više od dva vijeka.
Od velikog župana do smjernog monaha
Stefan Nemanja rođen je oko 1114. godine u Ribnici kod Podgorice. Istorija ga pamti kao ujedinitelja srpskih zemalja, tvorca nezavisne države i nepokolebljivog branitelja pravoslavlja. Iako moćan ratnik i državnik, ostao je upamćen kao milosrdan čovjek, izuzetno darežljiv prema sirotinji.
Nakon što je uspostavio mir sa susjedima, 1196. godine odrekao se prestola u korist srednjeg sina, Stefana Prvovjenčanog. Već sutradan se zamonašio u Studenici, dobivši ime Simeon. Put ga je kasnije odveo na Svetu goru, u manastir Vatoped, kod najmlađeg sina Save.
Obnova Hilandara i svetiteljski dar
Zajedno sa sinom Savom, potonjim Svetim Savom, od vizantijskog cara dobija dozvolu i obnavlja manastir Hilandar. U ovoj svetinji Simeon je poživio svega sedam mjeseci prije smrti. Njegove mošti su kasnije prenesene u njegovu glavnu zadužbinu – manastir Studenicu.
Zbog čudotvornog tečenja svetog mira iz njegovih moštiju, crkva ga je kanonizovala kao svetitelja pod imenom Simeon Mirotočivi.
Čudotvorna loza svetog Simeona
Posebno mjesto u narodnom vjerovanju zauzima vinova loza koja je iznikla iz njegovog prvobitnog groba u Hilandaru. Ova loza i danas rađa, a njeni plodovi se vijekovima smatraju čudotvornim. Vjeruje se da grožđe sa ove loze pomaže supružnicima koji imaju poteškoća da dobiju potomstvo, zbog čega Hilandar svake godine posjećuju brojni parovi iz cijelog svijeta.
Zadužbinar i svetionik pismenosti
Pored Studenice i Hilandara, podigao je i Đurđeve stupove, manastir Svetog Nikole kod Kuršumlije, te crkvu Svete Bogorodice na ušću rijeke Kosanice. O njegovom životu i podvizima pisali su njegovi sinovi Sava i Stefan, kao i jeromonah Domentijan, ostavljajući neizbrisiv trag u srpskoj književnosti i istoriji.