Tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata u regionu Podrinja muslimanske snage izvele su niz mučkih napada na nezaštićena srpska naselja, ostavljajući iza sebe pustoš i smrt, a na ovom području izvršen je najveći zločin nad civilnim srpskim stanovništvom.
Samo na području Srebrenice, Zvornika, Skelana, Milića, Bratunca, Vlasenice i Osmaka u toku proteklog Odbrambeno-otadžbinskog rata stradalo je 2.652 lica srpske nacionalnosti, dok je na širem području Srednjeg Podrinja i Birča ukupno stradalo oko 3.500 Srba, a 5.400 porodica ostalo je bez pokretne i nepokretne imovine. Od početka maja 1992. do sredine januara 1993. godine muslimanske snage izvele su više od 60 napada na srpska sela i naselja.
U tom periodu, samo na području Srebrenice napadnuto 16 srpskih sela i naselja u kojima je ubijeno više od 400 srpskih civila, a u napadu na 20 srpskih sela opštine Bratunac ubijeno je najmanje 460 Srba.
Na Petrovdan 1992. godine muslimanske snage, pod komandom Nasera Orića, upale su u više srpskih sela pljačkajući i paleći sve što su stigle.
U srpskim selima Zalazje, Biljača, Sase i Zagoni ubili su i izmasakrirali 69 srpskih civila. U mjestu Kravica kod Bratunca, na pravoslavni Božić, 7. januara 1993. godine, u ranu zoru u selo su upale jake muslimanske snage i počinile masakr nad mještanima. Tada je ubijeno 54 lica srpske nacionalnosti, među kojima je bilo žena, djece i staraca.
Ranjeno je 80 ljudi, a sedam muškaraca je zarobljeno i nakon torture i mučenja svi su ubijeni. Zlikovci su njihove odsječene glave vozilima vukle po ulicama Srebrenice, a tijela im nikada nisu pronađena niti su dostojno sahranjena. Srpska imovina je opljačkana, a selo Kravica je spaljeno.
Tog tužnog Božića zapaljeno je svih 688 srpskih kuća i više od 2.000 pomoćnih objekata, kao i 27 društvenih objekata u i oko Kravica.
Oko 1.000 mještana se uspjelo izvući prema Drini noseći sa sobom veliki broj djece i ranjenika. U zoru 16. januara 1993. godine muslimanske snage, ponovo pod komandom Nasera Orića, izvršile su napad na područje Skelana i tom prilikom ubile 57 Srba, ranile njih 165, a zarobile 30, koji su odvedeni u logor u Srebrenicu.
Srpsko stanovništvo je, tražeći spas, bježalo prema mostu koji spaja Skelane sa Bajinom Baštom u Srbiji. Veliki broj je ranjen i ubijen na mostu ili u njegovoj blizini kada su pokušavali da preplivaju Drinu.
Najmlađe žrtve bili su četvorogodišnji Aleksandar i njegov dvanaestogodišnji brat Radisav Dimitrijević, koji su ubijeni snajperskim hicima u pokušaju da pređu most i nađu spas u Srbiji.
Od 30 zarobljenih Srba polovina nije preživjela torturu u bošnjačkom zatvoru i logoru u Srebrenici.
Sva srpska sela oko Skelana, više od 20, muslimani su tokom rata razorili i popalili, kao i četiri pravoslavne crkve. Srpska sela na području Vlasenice, Milića, Zvornika i Kalesije, takođe, su bila kontuinirano izložena napadima i zločinima.
Naselje Kamenica u opštini Zvornik pretrpjelo je više napada tokom 1992. i 1993. godine.
U jednom od tih napada na Glođanskom brdu zarobljena su 52 borca Vojske Republike Srpske. Prilikom oslobođenja Kamenice u februaru 1993. godine pronađene su masovne grobnice sa tijelima zarobljenih vojnika.
Na svim tijelima uočeni su tragovi mučenja, dok su na mjestima stradanja pronađeni lanci, ekseri i
ostala sredstva koja su pripadnici muslimanskih formacija koristili za mučenje i zlostavljanje zarobljenika.
Za zločine nad Srbima Haški tribunal je 2006. godine osudio Nasera Orića na dvije godine zatvora da bi u žalbenom postupku prvostepena presuda bila preinačena, a Orić oslobođen.
Naser Orić je oslobođen optužbi i pred sudom BiH za ratne zločine, tako da za zločine nad srpskim narodom Podrinja još niko nije osuđen.